شکواییه
ساعت ۱٢:٤۸ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۸ بهمن ۱۳٩۳   کلمات کلیدی:

الهی به خوبان عزت داده ای و به بدان ثروت، نکند ما به تماشای جهان آمده ایم؟

این روزها به قول کامیار مثل بورکینافاسو شدم، این لفظی است که هر وقت قیافم تو همه و دارم فکر میکنم و ناراحتم یا عصبانی بهم اطلاق میکنه، آره واقعا، یه کم نمیدونم عصبانیم یا ناراحت، اما همش تو فکرم، تو فکر اینکه روی پیشونیم نوشته که احمقم یا .... ؟ یه وقتایی فکر میکنم از بس مردم روی گردمون سوار شدن و دم نزدیم مثل اینکه امر براشون مشتبه شده که نمیفهمیم و این ماجرا ادامه داره، همیشه یاد گرفتم که احترام بزارم اما این روزها دارم تمرین میکنم که به هر کس به قدر فهمش احترام بزارم، مسئولیت ارتقای فهم مردم که به عهده من نیست، و حالم بد میشه از اینهمه حرفهای الکی که توی رو میشنوم و سر تکون میدم که ادامه دار شدنش فقط منزجرم میکنه از دورویی هایی که فاصلمو با آدمها بیشتر میکنه......